Altavia Crew
Η OVS παρουσιάζει την Altavia Crew, το εκδοτικό πρόγραμμα σε συνεργασία με την Athleta Lab. Πειθαρχία, ταλέντο και αφοσίωση, αφηγημένα από εκείνους που κάθε μέρα προκαλούν τα όριά τους, μέσα από τον αθλητισμό και την περιπέτεια.
Συνέντευξη με τον Gianluca Mager και τον Matteo Civarolo
Έχοντας αναπτυχθεί στον επαγγελματικό χώρο του τένις και αποκτήσει εμπειρία στα υψηλότερα επίπεδα του ATP Tour, οι Gianluca Mager και Matteo Civarolo είναι σήμερα προπονητές και ιδρυτές της Sanremo Tennis Team. Μέσα από την ακαδημία τους, εργάζονται με νεαρούς αθλητές ηλικίας 12 έως 18 ετών, συνδυάζοντας τεχνική κατάρτιση, διεθνή εμπειρία και ιδιαίτερη έμφαση στην προσωπική και ψυχική ανάπτυξη των αθλητών.
Kako je i u kojoj mjeri tenis postao dio tvog života? Što te navelo da se nepovratno zaljubiš u ovaj sport?
Gianluca Mager:
«Ξεκίνησα να παίζω τένις όταν ήμουν περίπου πέντε ή έξι ετών. Ο πατέρας μου ήταν πάντα μεγάλος λάτρης του αθλητισμού: μέναμε λίγες εκατοντάδες μέτρα από τον όμιλο τένις και περνούσε πολύ χρόνο εκεί. Εκείνος με έφερε σε επαφή με τους πρώτους μου προπονητές. Παρατήρησαν αμέσως ότι χτυπούσα καλά την μπάλα και το είπαν στον πατέρα μου. Έτσι ξεκίνησαν όλα. Τα αποτελέσματα ήρθαν γρήγορα: στα δώδεκά μου ήμουν ήδη πολύ δυνατός και αγωνιζόμουν σε σημαντικές διοργανώσεις όπως το Nations Cup. Στη συνέχεια πέρασα μια δύσκολη περίοδο στην εφηβεία. Ήμουν λίγο επαναστάτης και έδινα προτεραιότητα σε άλλα πράγματα: στους φίλους, στις καφετέριες και στις πρώτες εξόδους στα κλαμπ. Παρ’ όλα αυτά, το τένις παρέμεινε πάντα στη ζωή μου, κυρίως χάρη στον πατέρα μου, που με παρότρυνε συνεχώς να παίζω τουρνουά, να συμμετέχω σε Open και να παραμένω μέσα σε αυτόν τον χώρο. Κάποια στιγμή παρουσιάστηκε η ευκαιρία να αγωνιστώ στη Serie A1 της Γένοβας. Έψαχναν έναν νεαρό παίκτη που θα τους βοηθούσε να κερδίσουν. Τότε κατάλαβα ότι έπρεπε να αφήσω πίσω τους περισπασμούς και να δώσω πραγματική προτεραιότητα στο τένις. Άλλαξα νοοτροπία: λεωφορεία, τρένα, προπονήσεις, οκτώ ώρες την ημέρα αφιερωμένες στην εξέλιξή μου ως αθλητή... Έκανα μεγάλες θυσίες, αλλά ένιωσα να ωριμάζω γιατί είχα έναν στόχο. Το 2013, μόλις λίγους μήνες μετά από αυτή την αλλαγή, κατέκτησα τους πρώτους μου βαθμούς ATP. Αυτή ήταν η πραγματική αρχή.»
Matteo Civarolo:
«Ξεκίνησα να παίζω τένις στα τεσσεράμισι μου χρόνια, χάρη στον πατέρα μου. Θυμάμαι ένα δωρεάν δοκιμαστικό μάθημα στον όμιλο τένις της Άστι, όπου γεννήθηκα: ήταν σχεδόν έρωτας με την πρώτη ματιά. Τα κατάφερνα αρκετά καλά, ας πούμε, και μετά από εκείνο το δοκιμαστικό ξεκίνησα αμέσως τα μαθήματα. Από εκεί και πέρα όλα εξελίχθηκαν σταδιακά: πρώτα σε περιφερειακό επίπεδο, μετά σε εθνικό και διεθνές. Γνώρισα μεγάλες επιτυχίες, κυρίως ως έφηβος αθλητής, αγωνιζόμενος ακόμη και στα Grand Slam Κ18. Στη συνέχεια είχα μια σύντομη επαγγελματική καριέρα, περίπου δύο χρόνια, επειδή αποφάσισα να ξεκινήσω τις πανεπιστημιακές μου σπουδές. Έφτασα περίπου στη θέση 850 της παγκόσμιας κατάταξης ATP, έπειτα αφοσιώθηκα στις σπουδές μου και αργότερα ξεκίνησα να εργάζομαι ως προπονητής. Η μετάβαση από παίκτης σε προπονητής έγινε πολύ φυσικά. Ήταν κάτι που μου άρεσε από την πρώτη στιγμή.»
Τι αντιπροσώπευε το τένις στη ζωή σου και τι συνεχίζει να αντιπροσωπεύει σήμερα;
Gianluca Mager:
«Το τένις ήταν τα πάντα για μένα: από τα εθνικά τουρνουά μέχρι τα Challenger, τα ATP και τα Grand Slam. Η κορυφαία στιγμή ήταν ο τελικός στο Ρίο ντε Τζανέιρο, όταν μπήκα στο Top 100 και κλήθηκα στην ομάδα του Davis Cup. Η ζωή ενός τενίστα είναι υπέροχη, γιατί ταξιδεύεις και ζεις μοναδικά συναισθήματα, αλλά μέχρι ένα σημείο είναι και μια καθημερινή μάχη: δύσκολες συνθήκες, πίεση και συνεχής αναζήτηση αποτελεσμάτων. Όταν επιτέλους πραγματοποίησα αυτό το όνειρο, ξέσπασε η πανδημία του COVID. Από έναν τελικό ATP βρέθηκα να αγωνίζομαι στο Davis Cup σε άδειο στάδιο, ενώ τα τουρνουά ακυρώνονταν και έμεινα για μήνες κλεισμένος στο σπίτι. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι ένας αθλητής, και ιδιαίτερα ένας τενίστας, χρειάζεται χρόνια για να αποκτήσει την απαραίτητη αυτοπεποίθηση και να «καβαλήσει το σωστό κύμα». Εγώ είχα φτάσει ακριβώς σε αυτό το σημείο: ένιωθα μεγάλη αυτοπεποίθηση στο γήπεδο και μπορούσα να συμμετέχω σε όλα τα τουρνουά. Όμως εκείνη η παύση με ανάγκασε να επεξεργαστώ όλα όσα είχα ζήσει και με εξουθένωσε σταδιακά. Για δύο χρόνια η ζωή μου περιστρεφόταν γύρω από τεστ, περιορισμούς και δύσκολα ταξίδια. Κάποιες φορές ήμουν πιο αγχωμένος για ένα τεστ COVID παρά για έναν αγώνα, ενώ οι ίδιοι οι αγώνες δεν μου προσέφεραν πλέον τον ίδιο συνδυασμό έντασης και απόλαυσης. Έπειτα γεννήθηκε η κόρη μου και τα ταξίδια και οι προπονήσεις έγιναν όλο και πιο δύσκολα. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν μου άρεσαν ιδιαίτερα τα ταξίδια· τα έκανα μόνο για το τένις, γιατί ήταν, πολύ απλά, το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή μου. Έζησα πολλές κορυφές και πολλές δυσκολίες, σταμάτησα και επέστρεψα. Κάποια στιγμή η σύζυγός μου μού είπε ότι έπρεπε να σταματήσω, γιατί δεν μπορούσα πλέον να ζω έτσι. Κάθε φορά που έπρεπε να φύγω για ένα τουρνουά ένιωθα άσχημα και κλεινόμουν στον εαυτό μου. Εκείνη την περίοδο άρχισα να σκέφτομαι σοβαρά τι ήθελα να κάνω στη συνέχεια. Από την αρχή είχα την ιδέα να ασχοληθώ με νέους αθλητές. Πάντα με γοήτευε αυτό· απλώς χρειαζόταν να το συνειδητοποιήσω πλήρως.»
Matteo Civarolo:
«Για μένα, το τένις ήταν πάντα πάθος. Στο επίπεδο στο οποίο αγωνιζόμουν απαιτούσε σίγουρα θυσίες, όμως ποτέ δεν τις ένιωσα πραγματικά ως θυσίες, γιατί αυτό που με συνέδεε με το άθλημα ήταν πάνω απ’ όλα η αγάπη. Γι’ αυτό έκανα τα πάντα με φυσικότητα και αυθορμητισμό. Πάντα μου άρεσε να προπονούμαι, να ταξιδεύω, να συμμετέχω σε τουρνουά και να γνωρίζω τον κόσμο… Και εξακολουθεί να μου αρέσει και σήμερα, έστω και από έναν διαφορετικό ρόλο: αυτόν του προπονητή.»
Τι αντιπροσώπευε το τένις στη ζωή σου και τι συνεχίζει να αντιπροσωπεύει σήμερα;
Gianluca Mager:
«Το τένις ήταν τα πάντα για μένα: από τα εθνικά τουρνουά μέχρι τα Challenger, τα ATP και τα Grand Slam. Η κορυφαία στιγμή ήταν ο τελικός στο Ρίο ντε Τζανέιρο, όταν μπήκα στο Top 100 και κλήθηκα στην ομάδα του Davis Cup. Η ζωή ενός τενίστα είναι υπέροχη, γιατί ταξιδεύεις και ζεις μοναδικά συναισθήματα, αλλά μέχρι ένα σημείο είναι και μια καθημερινή μάχη: δύσκολες συνθήκες, πίεση και συνεχής αναζήτηση αποτελεσμάτων. Όταν επιτέλους πραγματοποίησα αυτό το όνειρο, ξέσπασε η πανδημία του COVID. Από έναν τελικό ATP βρέθηκα να αγωνίζομαι στο Davis Cup σε άδειο στάδιο, ενώ τα τουρνουά ακυρώνονταν και έμεινα για μήνες κλεισμένος στο σπίτι. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι ένας αθλητής, και ιδιαίτερα ένας τενίστας, χρειάζεται χρόνια για να αποκτήσει την απαραίτητη αυτοπεποίθηση και να «καβαλήσει το σωστό κύμα». Εγώ είχα φτάσει ακριβώς σε αυτό το σημείο: ένιωθα μεγάλη αυτοπεποίθηση στο γήπεδο και μπορούσα να συμμετέχω σε όλα τα τουρνουά. Όμως εκείνη η παύση με ανάγκασε να επεξεργαστώ όλα όσα είχα ζήσει και με εξουθένωσε σταδιακά. Για δύο χρόνια η ζωή μου περιστρεφόταν γύρω από τεστ, περιορισμούς και δύσκολα ταξίδια. Κάποιες φορές ήμουν πιο αγχωμένος για ένα τεστ COVID παρά για έναν αγώνα, ενώ οι ίδιοι οι αγώνες δεν μου προσέφεραν πλέον τον ίδιο συνδυασμό έντασης και απόλαυσης. Έπειτα γεννήθηκε η κόρη μου και τα ταξίδια και οι προπονήσεις έγιναν όλο και πιο δύσκολα. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν μου άρεσαν ιδιαίτερα τα ταξίδια· τα έκανα μόνο για το τένις, γιατί ήταν, πολύ απλά, το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή μου. Έζησα πολλές κορυφές και πολλές δυσκολίες, σταμάτησα και επέστρεψα. Κάποια στιγμή η σύζυγός μου μού είπε ότι έπρεπε να σταματήσω, γιατί δεν μπορούσα πλέον να ζω έτσι. Κάθε φορά που έπρεπε να φύγω για ένα τουρνουά ένιωθα άσχημα και κλεινόμουν στον εαυτό μου. Εκείνη την περίοδο άρχισα να σκέφτομαι σοβαρά τι ήθελα να κάνω στη συνέχεια. Από την αρχή είχα την ιδέα να ασχοληθώ με νέους αθλητές. Πάντα με γοήτευε αυτό· απλώς χρειαζόταν να το συνειδητοποιήσω πλήρως.»
Matteo Civarolo:
«Για μένα, το τένις ήταν πάντα πάθος. Στο επίπεδο στο οποίο αγωνιζόμουν απαιτούσε σίγουρα θυσίες, όμως ποτέ δεν τις ένιωσα πραγματικά ως θυσίες, γιατί αυτό που με συνέδεε με το άθλημα ήταν πάνω απ’ όλα η αγάπη. Γι’ αυτό έκανα τα πάντα με φυσικότητα και αυθορμητισμό. Πάντα μου άρεσε να προπονούμαι, να ταξιδεύω, να συμμετέχω σε τουρνουά και να γνωρίζω τον κόσμο… Και εξακολουθεί να μου αρέσει και σήμερα, έστω και από έναν διαφορετικό ρόλο: αυτόν του προπονητή.»
Τι σε οδήγησε στην απόφαση να γίνεις προπονητής; Με ποια φιλοσοφία προσεγγίζεις αυτόν τον ρόλο;
Matteo Civarolo:
«Όταν ολοκλήρωσα τις πανεπιστημιακές μου σπουδές, δεν ήξερα αν έπρεπε να συνεχίσω να αγωνίζομαι ή να ξεκινήσω αμέσως να εργάζομαι. Είχα την τύχη ο πατέρας μου να διευθύνει το Tennis Sanremo, όπου εργάζομαι ακόμη και σήμερα και όπου βρίσκεται το προπονητικό μας κέντρο. Ξεκίνησα από τα βασικά, με το μίνι τένις. Ήταν ένα πολύ σημαντικό βήμα, γιατί στη συνέχεια πέρασα στην προπόνηση αγωνιστικών παικτών, ανάμεσά τους και ο ίδιος ο Gianluca, με τον οποίο διανύσαμε μια εξαιρετική κοινή πορεία, και αργότερα ο Matteo Arnaldi, μια συνεργασία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Προπονούσα τον Gianluca από το 2017 μέχρι το τέλος της εξαιρετικής αγωνιστικής του καριέρας. Η σχέση μας έχει βαθιές ρίζες και η κοινή φιλοσοφία που καθοδηγεί τη δουλειά μας διαμορφώθηκε και εξελίχθηκε με φυσικό τρόπο. Πέρα από το τένις και ανεξάρτητα από το αν θα γίνουν πρωταθλητές ή όχι, για εμάς το σημαντικότερο είναι να μάθουν κάτι μέσα από τη σχέση τους μαζί μας. Θέλουμε να εξελιχθούν σωστά και ολοκληρωμένα, τόσο ως αθλητές όσο και ως άνθρωποι.»
Matteo Civarolo:
«Όταν ολοκλήρωσα τις πανεπιστημιακές μου σπουδές, δεν ήξερα αν έπρεπε να συνεχίσω να αγωνίζομαι ή να ξεκινήσω αμέσως να εργάζομαι. Είχα την τύχη ο πατέρας μου να διευθύνει το Tennis Sanremo, όπου εργάζομαι ακόμη και σήμερα και όπου βρίσκεται το προπονητικό μας κέντρο. Ξεκίνησα από τα βασικά, με το μίνι τένις. Ήταν ένα πολύ σημαντικό βήμα, γιατί στη συνέχεια πέρασα στην προπόνηση αγωνιστικών παικτών, ανάμεσά τους και ο ίδιος ο Gianluca, με τον οποίο διανύσαμε μια εξαιρετική κοινή πορεία, και αργότερα ο Matteo Arnaldi, μια συνεργασία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Προπονούσα τον Gianluca από το 2017 μέχρι το τέλος της εξαιρετικής αγωνιστικής του καριέρας. Η σχέση μας έχει βαθιές ρίζες και η κοινή φιλοσοφία που καθοδηγεί τη δουλειά μας διαμορφώθηκε και εξελίχθηκε με φυσικό τρόπο. Πέρα από το τένις και ανεξάρτητα από το αν θα γίνουν πρωταθλητές ή όχι, για εμάς το σημαντικότερο είναι να μάθουν κάτι μέσα από τη σχέση τους μαζί μας. Θέλουμε να εξελιχθούν σωστά και ολοκληρωμένα, τόσο ως αθλητές όσο και ως άνθρωποι.»
Gianluca Mager:
«Ήταν μια φυσική μετάβαση, αν και όχι άμεση. Αφού σταμάτησα να αγωνίζομαι, ήμουν διχασμένος: τη μία μέρα σκεφτόμουν να επιστρέψω και την επόμενη να αποσυρθώ οριστικά. Όμως ένιωθα ότι εκείνη η εσωτερική “φλόγα” είχε πλέον σβήσει. Δεν είχα πια την ίδια επιθυμία να τα δώσω όλα. Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα προκριματικών συνειδητοποίησα οριστικά ότι η καριέρα μου ως αθλητής είχε ολοκληρωθεί. Δεν ένιωθα δυστυχισμένος· απλώς κατάλαβα ότι το να πιέζω τον εαυτό μου να συνεχίσει θα μου έκανε μόνο κακό. Στη συνέχεια, ένας νεαρός αθλητής ήρθε στο Σανρέμο: αρχικά κάναμε μαζί μερικές προπονήσεις και στη συνέχεια μετακόμισε εκεί με την οικογένειά του για να προπονείται υπό την καθοδήγησή μου. Τότε κατάλαβα πόσο πολύ μου άρεσε να δουλεύω με νέους αθλητές. Δεν ήταν κάτι που είχα σχεδιάσει εκ των προτέρων. Ήρθε εντελώς φυσικά. Επειδή και εγώ πέρασα μια ιδιαίτερη εφηβεία, μπορώ εύκολα να μπω στη θέση των νέων με τους οποίους εργάζομαι. Για μένα δεν έχει σημασία μόνο να γίνουν πρωταθλητές. Το σημαντικό είναι να μάθουν κάτι, τόσο για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τη ζωή όσο και για τις ανθρώπινες αξίες τους.»
Gianluca Mager:
«Ήταν μια φυσική μετάβαση, αν και όχι άμεση. Αφού σταμάτησα να αγωνίζομαι, ήμουν διχασμένος: τη μία μέρα σκεφτόμουν να επιστρέψω και την επόμενη να αποσυρθώ οριστικά. Όμως ένιωθα ότι εκείνη η εσωτερική “φλόγα” είχε πλέον σβήσει. Δεν είχα πια την ίδια επιθυμία να τα δώσω όλα. Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα προκριματικών συνειδητοποίησα οριστικά ότι η καριέρα μου ως αθλητής είχε ολοκληρωθεί. Δεν ένιωθα δυστυχισμένος· απλώς κατάλαβα ότι το να πιέζω τον εαυτό μου να συνεχίσει θα μου έκανε μόνο κακό. Στη συνέχεια, ένας νεαρός αθλητής ήρθε στο Σανρέμο: αρχικά κάναμε μαζί μερικές προπονήσεις και στη συνέχεια μετακόμισε εκεί με την οικογένειά του για να προπονείται υπό την καθοδήγησή μου. Τότε κατάλαβα πόσο πολύ μου άρεσε να δουλεύω με νέους αθλητές. Δεν ήταν κάτι που είχα σχεδιάσει εκ των προτέρων. Ήρθε εντελώς φυσικά. Επειδή και εγώ πέρασα μια ιδιαίτερη εφηβεία, μπορώ εύκολα να μπω στη θέση των νέων με τους οποίους εργάζομαι. Για μένα δεν έχει σημασία μόνο να γίνουν πρωταθλητές. Το σημαντικό είναι να μάθουν κάτι, τόσο για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τη ζωή όσο και για τις ανθρώπινες αξίες τους.»
Τι προσπαθείς να μεταδώσεις στα νεαρά ταλέντα που έχεις την ευκαιρία να διαμορφώσεις;
Gianluca Mager:
“Για εμένα και τον Matteo, όλα ξεκινούν από μία βασική αρχή: πρέπει να υπάρχει διάλογος. Πρέπει να δημιουργήσεις μια σχέση μέσα στην οποία ο αθλητής να μπορεί να σου μιλά και εσύ να μπορείς να του μιλάς, χωρίς ποτέ να ξεπερνιέται η γραμμή του αμοιβαίου σεβασμού και των ρόλων του καθενός. Δεν πρέπει να θυμίζει στρατώνα. Πρέπει να γνωρίσεις τον αθλητή, να καταλάβεις πώς αισθάνεται και να τον ακούσεις. Αν μια μέρα είναι κουρασμένος ή πεσμένος ψυχολογικά, πρέπει να το κατανοήσεις. Από την άλλη πλευρά, όμως, πρέπει πάντα να υπάρχει η μέγιστη δυνατή προσπάθεια: αν μια μέρα μπορείς να δώσεις το 80 %, τότε δώσε αυτό το 80 %. Οι γονείς μάς εμπιστεύονται τα παιδιά τους, και αυτό αποτελεί μεγάλη ευθύνη. Ταυτόχρονα, είναι αναπόφευκτο να δεθούμε μαζί τους και να νοιαζόμαστε για αυτούς. Είμαι και εγώ πατέρας και, κατά κάποιον τρόπο, βλέπω τα αγόρια και τα κορίτσια που προπονώ να μεγαλώνουν. Θυμάμαι πολύ καλά πώς ήμουν στην ηλικία τους, και αυτό με βοηθά να καταλάβω τι μπορεί να χρειάζονται. Στόχος είναι να αισθάνονται καλά και να μάθουν τι πραγματικά σημαίνει να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό.”
Matteo Civarolo:
«Το πρώτο και σημαντικότερο είναι η πειθαρχία. Σε αυτό το άθλημα, αν θέλεις να βελτιωθείς, δεν μπορείς να την παρακάμψεις: από το πρωί μέχρι το βράδυ πρέπει να φροντίζεις κάθε πτυχή της ζωής ενός τενίστα, τόσο μέσα όσο και έξω από το γήπεδο. Έπειτα έρχεται η αφοσίωση. Και υπάρχει κάτι που, δυστυχώς, σήμερα συχνά υποτιμάται: η χαρά του παιχνιδιού. Όλα ξεκινούν από εκεί. Αν ένας νέος αθλητής δεν απολαμβάνει να βρίσκεται στο γήπεδο, δεν μπορεί να περιμένει ότι θα αποδώσει πραγματικά και θα βελτιωθεί. Χρειάζεται ισορροπία: η πειθαρχία και η απόλαυση πρέπει να συμβαδίζουν. Το τένις, ακόμη και στο υψηλότερο επίπεδο, παραμένει ένα παιχνίδι. Σήμερα, πολλές φορές δεν φταίνε οι ίδιοι οι νέοι: μερικές φορές οι γονείς ασκούν υπερβολική πίεση πολύ νωρίς, με αποτέλεσμα το παιδί να καταλήξει να μη θέλει πια να παίζει.»
Το τένις βασίζεται στην τεχνική και στο καλλιεργημένο ταλέντο, αλλά πάνω απ’ όλα στην ψυχική και συναισθηματική ισορροπία. Πώς βίωσες αυτή την πλευρά στα χρόνια της επαγγελματικής σου καριέρας; Και πώς προσπαθείς να τη μεταδώσεις στους αθλητές που προπονείς;
Gianluca Mager:
«Πολλοί από τους αθλητές που προπονούμε συνεργάζονται και με έναν ειδικό για την ψυχική τους προετοιμασία. Πρόκειται για μια ομαδική δουλειά που καλύπτει κάθε πτυχή της ανάπτυξής τους. Ως προπονητές βρισκόμαστε σε συνεχή επικοινωνία και ανταλλάσσουμε καθημερινά απόψεις. Όταν ξεκινήσαμε αυτό το εγχείρημα με τον Matteo, βάλαμε την ψυχική και συναισθηματική διάσταση στην πρώτη θέση των προτεραιοτήτων μας: οι αθλητές μας δεν έπρεπε ποτέ να αντιμετωπίζονται ως απλοί αριθμοί. Δεν θέλαμε ένα σύστημα όπου κάποιος έρχεται, φέρνει ένα αποτέλεσμα και τελειώνει εκεί. Η κοινή μας φιλοσοφία είναι να δουλεύουμε με έναν περιορισμένο αριθμό αθλητών και να τους συνοδεύουμε πραγματικά στην πορεία τους. Θέλουμε να αισθάνονται ότι ανήκουν κάπου, σχεδόν σαν σε μια οικογένεια. Θέλουμε να βλέπουν στους προπονητές τους αληθινά πρόσωπα αναφοράς. Ανεξάρτητα από το επίπεδο του καθενός, ο αμοιβαίος σεβασμός είναι αδιαπραγμάτευτος: κάθε αθλητής πρέπει να γνωρίζει ότι μπορεί να μιλήσει, ότι θα τον ακούσουμε και ότι μπορεί να αντιμετωπίσει κάθε δυσκολία μαζί μας.»
Το τένις βασίζεται στην τεχνική και στο καλλιεργημένο ταλέντο, αλλά πάνω απ’ όλα στην ψυχική και συναισθηματική ισορροπία. Πώς βίωσες αυτή την πλευρά στα χρόνια της επαγγελματικής σου καριέρας; Και πώς προσπαθείς να τη μεταδώσεις στους αθλητές που προπονείς;
Gianluca Mager:
«Πολλοί από τους αθλητές που προπονούμε συνεργάζονται και με έναν ειδικό για την ψυχική τους προετοιμασία. Πρόκειται για μια ομαδική δουλειά που καλύπτει κάθε πτυχή της ανάπτυξής τους. Ως προπονητές βρισκόμαστε σε συνεχή επικοινωνία και ανταλλάσσουμε καθημερινά απόψεις. Όταν ξεκινήσαμε αυτό το εγχείρημα με τον Matteo, βάλαμε την ψυχική και συναισθηματική διάσταση στην πρώτη θέση των προτεραιοτήτων μας: οι αθλητές μας δεν έπρεπε ποτέ να αντιμετωπίζονται ως απλοί αριθμοί. Δεν θέλαμε ένα σύστημα όπου κάποιος έρχεται, φέρνει ένα αποτέλεσμα και τελειώνει εκεί. Η κοινή μας φιλοσοφία είναι να δουλεύουμε με έναν περιορισμένο αριθμό αθλητών και να τους συνοδεύουμε πραγματικά στην πορεία τους. Θέλουμε να αισθάνονται ότι ανήκουν κάπου, σχεδόν σαν σε μια οικογένεια. Θέλουμε να βλέπουν στους προπονητές τους αληθινά πρόσωπα αναφοράς. Ανεξάρτητα από το επίπεδο του καθενός, ο αμοιβαίος σεβασμός είναι αδιαπραγμάτευτος: κάθε αθλητής πρέπει να γνωρίζει ότι μπορεί να μιλήσει, ότι θα τον ακούσουμε και ότι μπορεί να αντιμετωπίσει κάθε δυσκολία μαζί μας.»
Το τένις βασίζεται στην τεχνική και στο καλλιεργημένο ταλέντο, αλλά πάνω απ’ όλα στην ψυχική και συναισθηματική ισορροπία. Πώς βίωσες αυτή την πλευρά στα χρόνια της επαγγελματικής σου καριέρας; Και πώς προσπαθείς να τη μεταδώσεις στους αθλητές που προπονείς;
Ως γέννημα του τόπου, πόσο και με ποιον τρόπο επηρέασε η ανατροφή στο βουνό τη διαμόρφωση της ταυτότητάς σου;
« Γεννήθηκα στο Πεδεμόντιο, ανάμεσα στους λόφους, όχι ακριβώς σε ψηλό βουνό, αλλά η ανατροφή μου διαμορφώθηκε βαθιά από την ορεινή κουλτούρα, περισσότερο απ’ ό,τι από το ίδιο το βουνό. Δεν ήταν τόσο το φυσικό βουνό, όσο η κοινότητα που βρήκα εκεί το σκι κλαμπ, οι προπονητές, οι άνθρωποι γύρω μου που αποτέλεσε για μένα την αληθινή σχολή ζωής, ακόμη περισσότερο από το σχολείο ή την παραδοσιακή οικογένεια. Το βουνό ήταν η οικογένειά μου, η γονεϊκή μου φιγούρα με την ευρεία έννοια.
Δεν υπήρξα ποτέ πρωταθλητής του σκι με την κλασική έννοια, αλλά μάλλον κάποιος που πάντα πίεζε τον εαυτό του στα άκρα. Επίσης, επειδή δεν είχα την τύχη να έχω συνεχή επαφή με το χιόνι από μικρή ηλικία, σίγουρα δεν ανέπτυξα ορισμένους αυτοματισμούς που σε άλλους είναι έμφυτοι. Μεγάλωσα ανάμεσα σε λόφους και πεδιάδες, αλλά το βουνό ήταν πάντα εκεί και, με την εξέλιξη της καριέρας μου, το αγκάλιασα πλήρως… »
Το τένις βασίζεται στην τεχνική και στο καλλιεργημένο ταλέντο, αλλά πάνω απ’ όλα στην ψυχική και συναισθηματική ισορροπία. Πώς βίωσες αυτή την πλευρά στα χρόνια της επαγγελματικής σου καριέρας; Και πώς προσπαθείς να τη μεταδώσεις στους αθλητές που προπονείς;
Ως γέννημα του τόπου, πόσο και με ποιον τρόπο επηρέασε η ανατροφή στο βουνό τη διαμόρφωση της ταυτότητάς σου;
« Γεννήθηκα στο Πεδεμόντιο, ανάμεσα στους λόφους, όχι ακριβώς σε ψηλό βουνό, αλλά η ανατροφή μου διαμορφώθηκε βαθιά από την ορεινή κουλτούρα, περισσότερο απ’ ό,τι από το ίδιο το βουνό. Δεν ήταν τόσο το φυσικό βουνό, όσο η κοινότητα που βρήκα εκεί το σκι κλαμπ, οι προπονητές, οι άνθρωποι γύρω μου που αποτέλεσε για μένα την αληθινή σχολή ζωής, ακόμη περισσότερο από το σχολείο ή την παραδοσιακή οικογένεια. Το βουνό ήταν η οικογένειά μου, η γονεϊκή μου φιγούρα με την ευρεία έννοια.
Δεν υπήρξα ποτέ πρωταθλητής του σκι με την κλασική έννοια, αλλά μάλλον κάποιος που πάντα πίεζε τον εαυτό του στα άκρα. Επίσης, επειδή δεν είχα την τύχη να έχω συνεχή επαφή με το χιόνι από μικρή ηλικία, σίγουρα δεν ανέπτυξα ορισμένους αυτοματισμούς που σε άλλους είναι έμφυτοι. Μεγάλωσα ανάμεσα σε λόφους και πεδιάδες, αλλά το βουνό ήταν πάντα εκεί και, με την εξέλιξη της καριέρας μου, το αγκάλιασα πλήρως… »
«Το κλειδί για κάθε αθλητή, αλλά και για κάθε ομάδα, είναι η αυτοπεποίθηση. Όταν πιστεύεις στον εαυτό σου, μπορείς να πετύχεις στόχους που κάποτε έμοιαζαν αδιανόητοι… Αυτό ακριβώς συνέβη και σε μένα. Όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά, όλα κυλούν με απίστευτη ταχύτητα. Δεν το συνειδητοποιείς καν… Η φιλοσοφία που μοιραζόμαστε με τον Matteo βασίζεται ακριβώς σε αυτή τη νοοτροπία. Οι προσωπικές μας εμπειρίες μάς βοηθούν να μεταδώσουμε στους νεαρούς αθλητές που προπονούμε την πραγματική αξία της αυτοπεποίθησης.» Gianluca Mager
Sanremo Tennis Team: « Chasing Dreams Together ». Τι σημαίνει για εσένα να κυνηγάς όνειρα δίπλα σε νέους αθλητές, ιδιαίτερα σε αυτή τη χρυσή εποχή του ιταλικού τένις;
Gianluca Mager:
«Όταν εργάζεσαι με νέους αθλητές, ξαναζείς συναισθήματα πολύ παρόμοια με εκείνα που ένιωθες ως αθλητής. Νιώθεις κάτι βαθιά μέσα σου· μόνο όποιος το έχει ζήσει, σε οποιοδήποτε επίπεδο αθλητισμού, μπορεί πραγματικά να καταλάβει τι εννοώ. Πριν από λίγο καιρό συνόδευσα τρεις νεαρούς αθλητές σε ένα τουρνουά στην Αυστρία και, παρόλο που τα αποτελέσματα δεν ήταν εντυπωσιακά, ένιωσα τεράστια περηφάνια γι’ αυτούς: για τη συμπεριφορά τους, για τη στάση που έδειξαν κατά τη διάρκεια των αγώνων και για τον τρόπο που πάλεψαν... Όταν σε ακούν, προσπαθούν να εφαρμόσουν όσα τους λες και συνεχίζουν να δουλεύουν μέχρι να τα καταφέρουν, η ικανοποίηση είναι πραγματικά μεγάλη.»
Matteo Civarolo:
«Εστιάζουμε κυρίως σε νέους αθλητές ηλικίας από 12 έως 18 ετών. Είναι μια ηλικία στην οποία μπορείς να αφήσεις το αποτύπωμά σου, όχι μόνο σε τεχνικό επίπεδο, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν το παιχνίδι μέσα στο γήπεδο. Ζούμε μια εξαιρετική περίοδο για το ιταλικό τένις και πιστεύω ότι τα επόμενα χρόνια θα υπάρξει ακόμη μεγαλύτερη άνθηση. Για εμάς αυτό αποτελεί ένα πολύ θετικό σημείο εκκίνησης. Από την πλευρά μας, εργαζόμαστε καθημερινά ώστε το προπονητικό μας κέντρο να είναι ένας χώρος όπου οι νέοι μαθαίνουν τόσο την πειθαρχία όσο και τη χαρά του παιχνιδιού: ένας χώρος όπου μπορούν να έρχονται το πρωί, να παραμένουν στο γήπεδο μέχρι το απόγευμα και να φεύγουν χαρούμενοι που πέρασαν τη μέρα τους εκεί. Χωρίς αυτή την επιθυμία και αυτόν τον ενθουσιασμό, είναι πολύ δύσκολο να προπονείσαι καθημερινά, να ταξιδεύεις, να συμμετέχεις σε τουρνουά και να έχεις ελάχιστο ελεύθερο χρόνο… ιδιαίτερα όταν είσαι νέος. Για μένα, το όνειρο βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την κοινή διαδρομή, που συνδέει τις νέες γενιές με το άθλημα με τον τρόπο που θεωρούμε σωστό.»
Sanremo Tennis Team: « Chasing Dreams Together ». Τι σημαίνει για εσένα να κυνηγάς όνειρα δίπλα σε νέους αθλητές, ιδιαίτερα σε αυτή τη χρυσή εποχή του ιταλικού τένις;
Gianluca Mager:
«Όταν εργάζεσαι με νέους αθλητές, ξαναζείς συναισθήματα πολύ παρόμοια με εκείνα που ένιωθες ως αθλητής. Νιώθεις κάτι βαθιά μέσα σου· μόνο όποιος το έχει ζήσει, σε οποιοδήποτε επίπεδο αθλητισμού, μπορεί πραγματικά να καταλάβει τι εννοώ. Πριν από λίγο καιρό συνόδευσα τρεις νεαρούς αθλητές σε ένα τουρνουά στην Αυστρία και, παρόλο που τα αποτελέσματα δεν ήταν εντυπωσιακά, ένιωσα τεράστια περηφάνια γι’ αυτούς: για τη συμπεριφορά τους, για τη στάση που έδειξαν κατά τη διάρκεια των αγώνων και για τον τρόπο που πάλεψαν... Όταν σε ακούν, προσπαθούν να εφαρμόσουν όσα τους λες και συνεχίζουν να δουλεύουν μέχρι να τα καταφέρουν, η ικανοποίηση είναι πραγματικά μεγάλη.»
Matteo Civarolo:
«Εστιάζουμε κυρίως σε νέους αθλητές ηλικίας από 12 έως 18 ετών. Είναι μια ηλικία στην οποία μπορείς να αφήσεις το αποτύπωμά σου, όχι μόνο σε τεχνικό επίπεδο, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν το παιχνίδι μέσα στο γήπεδο. Ζούμε μια εξαιρετική περίοδο για το ιταλικό τένις και πιστεύω ότι τα επόμενα χρόνια θα υπάρξει ακόμη μεγαλύτερη άνθηση. Για εμάς αυτό αποτελεί ένα πολύ θετικό σημείο εκκίνησης. Από την πλευρά μας, εργαζόμαστε καθημερινά ώστε το προπονητικό μας κέντρο να είναι ένας χώρος όπου οι νέοι μαθαίνουν τόσο την πειθαρχία όσο και τη χαρά του παιχνιδιού: ένας χώρος όπου μπορούν να έρχονται το πρωί, να παραμένουν στο γήπεδο μέχρι το απόγευμα και να φεύγουν χαρούμενοι που πέρασαν τη μέρα τους εκεί. Χωρίς αυτή την επιθυμία και αυτόν τον ενθουσιασμό, είναι πολύ δύσκολο να προπονείσαι καθημερινά, να ταξιδεύεις, να συμμετέχεις σε τουρνουά και να έχεις ελάχιστο ελεύθερο χρόνο… ιδιαίτερα όταν είσαι νέος. Για μένα, το όνειρο βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την κοινή διαδρομή, που συνδέει τις νέες γενιές με το άθλημα με τον τρόπο που θεωρούμε σωστό.»
Οι προπονήσεις σας πραγματοποιούνται με θέα στη Λιγουριανή Ριβιέρα και, κάποιες φορές, προπονείστε ακόμη και απευθείας στην αμμουδιά του Σανρέμο. Πώς είναι να ζεις το τένις σε τόσο στενή επαφή με έναν μοναδικό τόπο όπως αυτό το κομμάτι της Ιταλίας;
Gianluca Mager:
«Από την πλευρά του τένις, το Σανρέμο αποτελεί σημείο αναφοράς και το ζηλεύουν σε ολόκληρη την Ιταλία. Βρισκόμαστε μόλις μισή ώρα από το Μονακό, σε μια περιοχή όπου το τένις έχει έντονη παρουσία και όπου τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί πολλές σημαντικές ακαδημίες και προπονητικά κέντρα. Το κλίμα είναι ιδανικό και η πόλη διαθέτει επίσης εξαιρετική γεωγραφική θέση. Αναμφίβολα, είναι ένα ιδανικό μέρος για προπόνηση.»
Matteo Civarolo:
«Όπως ανέφερα, κατάγομαι από το Άστι και μετακόμισα στο Σανρέμο αργότερα. Ο πατέρας μου ανέλαβε τη διαχείριση του ομίλου τένις το 2010, επομένως είμαστε πλέον εγκατεστημένοι εδώ εδώ και δεκαέξι χρόνια. Αυτή η περιοχή, ανάμεσα στο Σανρέμο, την Μπορντιγκέρα, τη Νίκαια και τη Γαλλική Ριβιέρα, είναι πραγματικά ξεχωριστή για το τένις. Εδώ βρίσκονται ακαδημίες παγκόσμιας φήμης, όπως του Piatti, του Mouratoglou και του Tsonga. Αυτό δείχνει πόσο ευνοούν το κλίμα και το περιβάλλον την προπόνηση. Εμείς προπονούμαστε σχεδόν πάντα σε ανοιχτά γήπεδα. Τον χειμώνα καλύπτουμε ένα γήπεδο, όμως γενικά το κλίμα μάς επιτρέπει να παίζουμε σε εξωτερικούς χώρους σχεδόν όλον τον χρόνο.»
Η ακαδημία φέρει και τα δύο ονόματά σας. Τι είδους σχέση σας συνδέει σήμερα, μετά την πορεία που διαγράψατε και οι δύο ως επαγγελματίες τενίστες και την από κοινού ανάπτυξη αυτού του επιτυχημένου εγχειρήματος;
Gianluca Mager:
«Η σχέση μας είναι πολύ βαθιά, παρόλο που και οι δύο είμαστε αρκετά εσωστρεφείς άνθρωποι. Γνωριζόμαστε σχεδόν από παιδιά. Ο Matteo ήρθε εδώ, στο Σανρέμο, στον όμιλο τένις όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα. Με προπόνησε, με καθοδήγησε και στάθηκε δίπλα μου σε όλη μου τη διαδρομή. Πίστευε πάντα πολύ στις δυνατότητές μου ως τενίστα. Όταν κατάλαβε ότι η καριέρα μου είχε φτάσει στο τέλος της, νομίζω ότι στενοχωρήθηκε, όμως ακριβώς τότε γεννήθηκε ένα σημαντικό κοινό εγχείρημα, το οποίο συνεχίζουμε μέχρι σήμερα με πάθος. Σήμερα δουλεύουμε μαζί πάνω σε κάτι που αισθανόμαστε πραγματικά δικό μας.»
Gianluca Mager:
«Η σχέση μας είναι πολύ βαθιά, παρόλο που και οι δύο είμαστε αρκετά εσωστρεφείς άνθρωποι. Γνωριζόμαστε σχεδόν από παιδιά. Ο Matteo ήρθε εδώ, στο Σανρέμο, στον όμιλο τένις όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα. Με προπόνησε, με καθοδήγησε και στάθηκε δίπλα μου σε όλη μου τη διαδρομή. Πίστευε πάντα πολύ στις δυνατότητές μου ως τενίστα. Όταν κατάλαβε ότι η καριέρα μου είχε φτάσει στο τέλος της, νομίζω ότι στενοχωρήθηκε, όμως ακριβώς τότε γεννήθηκε ένα σημαντικό κοινό εγχείρημα, το οποίο συνεχίζουμε μέχρι σήμερα με πάθος. Σήμερα δουλεύουμε μαζί πάνω σε κάτι που αισθανόμαστε πραγματικά δικό μας.»
Matteo Civarolo:
«Με τον Gianluca είμαστε πολύ στενοί φίλοι. Ήμουν μάλιστα και κουμπάρος στον γάμο του. Το γεγονός ότι ταξιδεύαμε τόσο πολύ μαζί, όταν ήμουν προπονητής του, έκανε τη σχέση μας ακόμη πιο δυνατή. Για μένα είναι υπέροχο που δημιουργήσαμε αυτό το εγχείρημα μαζί. Το να έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο με τον οποίο συνεργάζεσαι καθημερινά και μπορείς να συζητήσεις τα πάντα σου δίνει επιπλέον κίνητρο. Και εμείς οι ίδιοι εξελισσόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο. Ο Gianluca αγωνίστηκε στο υψηλότερο επίπεδο και διαθέτει τεράστια εμπειρία. Όπως ανέφερα και πριν, σήμερα συνοδεύω τον Matteo Arnaldi στα τουρνουά σε όλο τον κόσμο, γι’ αυτό περνώ πολύ χρόνο μακριά από το Σανρέμο. Ο Gianluca, αντίθετα, βρίσκεται πολύ περισσότερο στο προπονητικό μας κέντρο και ασχολείται με τη λειτουργία του σε όλα τα επίπεδα. Κάθε φορά που ολοκληρώνω μια υποχρέωση με τον Arnaldi, επιστρέφω αμέσως για να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε μαζί.»
Matteo Civarolo:
«Με τον Gianluca είμαστε πολύ στενοί φίλοι. Ήμουν μάλιστα και κουμπάρος στον γάμο του. Το γεγονός ότι ταξιδεύαμε τόσο πολύ μαζί, όταν ήμουν προπονητής του, έκανε τη σχέση μας ακόμη πιο δυνατή. Για μένα είναι υπέροχο που δημιουργήσαμε αυτό το εγχείρημα μαζί. Το να έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο με τον οποίο συνεργάζεσαι καθημερινά και μπορείς να συζητήσεις τα πάντα σου δίνει επιπλέον κίνητρο. Και εμείς οι ίδιοι εξελισσόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο. Ο Gianluca αγωνίστηκε στο υψηλότερο επίπεδο και διαθέτει τεράστια εμπειρία. Όπως ανέφερα και πριν, σήμερα συνοδεύω τον Matteo Arnaldi στα τουρνουά σε όλο τον κόσμο, γι’ αυτό περνώ πολύ χρόνο μακριά από το Σανρέμο. Ο Gianluca, αντίθετα, βρίσκεται πολύ περισσότερο στο προπονητικό μας κέντρο και ασχολείται με τη λειτουργία του σε όλα τα επίπεδα. Κάθε φορά που ολοκληρώνω μια υποχρέωση με τον Arnaldi, επιστρέφω αμέσως για να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε μαζί.»
«Αν καταφέρεις να τους μεταδώσεις κάτι που θα μείνει μαζί τους – μια ανάμνηση, ένα δίδαγμα, κάτι όμορφο… κάτι που θα τους συνοδεύει σε όλη τους τη ζωή… τότε, για μένα, δεν υπάρχει μεγαλύτερη συγκίνηση ή μεγαλύτερη ανταμοιβή από αυτή.» Gianluca Mager
«Το πιο όμορφο είναι να βλέπεις έναν νέο αθλητή που, είτε κερδίζει είτε χάνει, επιστρέφει στον όμιλο χαρούμενος με αυτό που κάνει και με την πορεία που χτίζει... Όταν τους βλέπεις να απολαμβάνουν την προπόνηση και να εξελίσσονται, είναι μια τεράστια ικανοποίηση και μια βαθιά συγκίνηση. Χωρίς αυτό δεν μπορεί να υπάρξει ούτε αγωνιστική ούτε προσωπική εξέλιξη. Εμάς μας ενδιαφέρουν και τα δύο: να εξελίσσονται τόσο ως αθλητές όσο και ως άνθρωποι.» Matteo Civarolo
Στα προηγούμενα επεισόδια
Επεισόδιο 5: Gianluca Mager και Matteo Civarolo
Πρώην επαγγελματίες τενίστες, σήμερα ιδρυτές της ομάδας Sanremo Tennis Team και προπονητές νεαρών αθλητών.
